rozterki trzeźwiejącego alkoholika

Zawsze myślałem o modlitwie jako o wyrażaniu wdzięczności, ale był czas w
moim życiu, gdy myślałem, że nie mam za co być wdzięczny. Żyłem w poczuciu
upodlenia i całkiem nieźle było to widać, ale miałem pecha, znaleźli się
ludzie, którzy pokazali mi zupełnie inny, trzeźwy świat, a ja do nich
dołączyłem.
Dziś wyrażam wdzięczność całą swoją postawą, a życie moje stało się
modlitwą dziękczynną. Doświadczyłem w życiu alkoholizmu i wyjścia z niego.
Zatraciłem się, a dzięki pomocy innych odnalazłem i mogę pokazać chętnym,
że warto uwierzyć w siebie. Teraz mogę pokazać innym, że jest nadzieja,
choć był czas gdy ją straciłem. Życie moje stało sie radością, choć nie
omijają mnie kłopoty. Odzyskałem pogodę i spokój ducha więc sobie radzę,
choć nie zawsze tak było.
Nie klękam i nie stosuję żadnych magicznych ruchów, nie jestem zbyt
religijny, ale to nie znaczy, że odrzucam tak ważne narzędzie rozwoju
osobistego jak modlitwa i medytacja.