rozterki trzeźwiejącego alkoholika

Kiedyś myślałem, że rezygnować z czegoś, co się posiada, to ujma. Tak
właśnie myślałem o alkoholu – jak tu nie pić? Stanę się taki
niepociągający…
Jednak moje życie nie wyglądało tak, jakbym sobie tego życzył. Na twarzy
wypisany żal i wstyd – ależ byłem pociągający!
Wiem, że jeśli będę wchodził na tory i sterczał tam, wystawiając się na
próbę z pociągiem, to w końcu zginę marnie. Nie ma siły. Wiem, że jak będę
przechodził na czerwonym świetle, to w końcu brawura mnie pokona. Nie ma
siły. Wiem, że nie posiadam kontroli nad ilością spożywanego alkoholu i
nie ma na to siły. Jeżeli kiedyś myślałem inaczej, a dziś myślę tak, to
coś się we mnie zmieniło. Musiałem komuś przyznać Wyższą Rację…