rozterki trzeźwiejącego alkoholika

Alkoholizm wskazał mi, że cechuje mnie brak umiaru. Brakowało mi zdroworozsądkowego podejścia do życia. Nie miałem umiaru w piciu, nie miałem umiaru przy zakupach, nie miałem umiaru w wymaganiach. Wszystko, czego się dotknąłem musiałem mieć w nadmiarze i bez szemrania, albo przestawało mnie interesować.
Nauczenie się umiaru było więc jednym z najważniejszych wyzwań jakie mnie czekało na drodze ku wolności. Dzięki pracy nad sobą uchroniłem się od niewoli instynktów, które pchały mnie w urojenia i nadmierne potrzeby. Po co mi trzy lodówki, skoro mam pięć sklepów? Dziś biorę to, co mam do wzięcia, bez obaw, że do jutra źródło się wyczerpie. Niczego mi nie brakuje, niczego nie muszę wyrzucać, niczego nie muszę odbierać innym. Mam to co mam, w zupełności mi to wystarcza, przecież zawsze mogę dobrać w chwili potrzeby.